Grupa Apostolska

Dzień 20 października – uroczyste włączenie Grupy Apostolskiej w Choczni do Ruchu Apostolstwa młodzieży Archidiecezji Krakowskiej przez głównego moderatora, ks. Pawła Kubani.


Spotkania grupy:

Piątek godz. 19.00, kaplica w Choczni Górnej

Tematy najbliższych spotkań:


Historia:

 

Początek Grup Apostolskich w naszej Parafii to rok 2003. Grupa Apostolska to wspólnota do której może należeć każdy, któremu zależy na wspólnym poznawaniu Boga. Inicjatorem jej powstania był Ks. Kardynał Karol Wojtyła, który wśród różnych nurtów Duszpasterstwa Diecezjalnego szczególną troską obejmował młodzież. Z niepokojem zwracał uwagę na programy szkolne i działalność komunistyczną eliminującą Boga z życia młodych, podważającą autorytet Kościoła i umiłowanie Ojczyzny. Ks. Kardynał inspirował i całym sercem popierał wszelkie inicjatywy duszpasterskie docierania do młodzieży (m.in. ruch oazowy). Bardzo często twierdził, że wśród młodych ludzi winni apostołować ich rówieśnicy. Trzeba więc im pomóc, by się z tego zadania mogli wywiązać. Z wypowiedzi Metropolity krakowskiego jasno wynikało, że przed Duszpasterstwem Młodzieży stoi zadanie angażowania młodego pokolenia w misję zbawczą Chrystusa.

 


Charyzmat:

 

Charyzmatem Grup Apostolskich (Ruchu Apostolskiego Młodzieży) jest apostolstwo – czyli świadczenie życiem o Jezusie. Formacja podzielona jest na poszczególne stopnie. Na pierwszym stopniu młodzież zgłębia treści sakramentu chrztu i bierzmowania, uświadamia sobie swoją tożsamość z Kościołem, odpowiedzialność za niego oraz swojej powołanie i posłannictwo apostolskie. Na drugim stopniu młodzi winni sobie uświadomić jakimi są apostołami, czyli jakimi narzędziami w ręku Jezusa Chrystusa. Dlatego też są zapalani do pracy nad sobą w wewnętrznej łączności z Jezusem Chrystusem, który pomaga im poznać się i przemieniać w sakramencie pojednania. Na trzecim stopniu młodzi uświadamiają sobie konieczność uobecnienia Kościoła, realizacji jego misji w świecie. Stąd przygotowują się do odczytania swojego powołania życiowego i spełnienia go w sakramentach społecznych – małżeństwa, kapłaństwa, czy też oddania swojego życia Chrystusowi w specjalnej służbie społecznej lub indywidualnej drugiemu człowiekowi.